Kimsenin Konuşmadığı Fahiş Zam Freni: 2026 Site Aidat Yasası

2026 yılında TBMM’den geçerek yasalaşan yeni site aidat düzenlemesi, apartman ve site yönetimlerinin keyfi zam tekelini kalıcı olarak kırarken, mülk sahiplerine ve kiracılara daha önce hiç sahip olmadıkları güçlü itiraz hakları tanıyor.

Uzun zamandır birçoğumuzun en büyük kabusu haline gelen, adeta ikinci bir kira bedeline dönüşen fahiş site aidatları konusu nihayet devletin radarına girdi. Mayıs 2026 itibarıyla Meclis’te kabul edilen bu köklü değişiklik, milyonlarca vatandaşı ilgilendiren yepyeni bir dönemin kapısını araladı. Peki ama bu yeni dönemde haklarınız neler? Hangi durumlarda “Hayır, bu parayı ödemiyorum” diyebilirsiniz? Merak etmeyin, tüm bu karmaşık hukuki labirenti adım adım, en anlaşılır haliyle önünüze sereceğim.

_Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; profesyonel tavsiye yerine geçmez._

📌 Önemli Çıkarımlar

• 3’te 2 Çoğunluk Kalkanı: Site yönetimleri artık kendi kafasına göre bütçe belirleyemez. Herhangi bir aidat artışının yürürlüğe girmesi için kat maliklerinin en az üçte ikisinin onayı zorunlu hale geldi.
• Zam Tavanı: Çoğunluk sağlanamayıp bütçe reddedilirse, yeni bütçe hazırlanana kadarki 3 aylık geçiş sürecinde aidatlara en fazla “Yeniden Değerleme Oranı” kadar geçici zam yapılabilir.
• Yetki Belgesi Zorunluluğu: Merdiven altı, denetimsiz yönetim şirketleri devri bitti. Profesyonel yönetim firmaları artık Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’ndan sertifika almak zorunda.
• Şeffaf Dijital Denetim: Toplanan paralar ve yapılan harcamalar dijital sistemlere işlenecek. Kat malikleri kuruşu kuruşuna her detayı anlık olarak denetleyebilecek.

---

İçindekiler

• 🚨 Yeni Aidat Yasası Neden Çıktı ve Arka Planda Neler Oldu?
• 📊 2026 Site Aidat Yasası ile Hayatımıza Giren 5 Can Alıcı Kural
• 🛡️ Oyunun Kurallarını Değiştiren “3’te 2 Çoğunluk Şartı” Pratikte Nasıl İşleyecek?
• 📉 Bütçe Reddedilirse Ne Olur? Geçiş Sürecindeki Zam Sınırı ve Matematiği
• 🏢 Profesyonel Yönetim Şirketlerine “Yetki Belgesi” Dönemi: Sektör Temizleniyor mu?
• 💡 Kiracı mısınız, Ev Sahibi mi? Kim, Neden, Ne Kadar Sorumlu?
• ⚖️ Hukuki Boyut: Fahiş Bir Aidat Dayatmasıyla Karşılaşırsanız Tam Olarak Ne Yapacaksınız?
• Sonuç
• Sıkça Sorulan Sorular

🚨 Yeni Aidat Yasası Neden Çıktı ve Arka Planda Neler Oldu?

Son birkaç yıla dönüp şöyle bir bakalım. Özellikle büyükşehirlerde, devasa sitelerde yaşam bir hayalden ziyade ciddi bir hayatta kalma mücadelesine dönüştü. Neden mi? Çünkü kira fiyatlarındaki o çılgın yükseliş, bir süre sonra aidatlara da sirayet etti. Öyle ki, bazı semtlerde aidat bedelleri ev kiralarını bile solladı. “Güvenlik, havuz, peyzaj, spor salonu” derken, site yönetimlerinin gönderdiği rakamlar vatandaşın sırtına adeta bir deli dumrul vergisi gibi bindi.

İşte tam bu noktada, şikayetlerin ardı arkası kesilmeyince, TBMM düğmeye basmak zorunda kaldı. Mayıs 2026’da Meclis Genel Kurulu’nda kabul edilen, “Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” aslında çok geniş kapsamlı bir torba yasaydı. Ama içindeki en can alıcı, en çok alkış toplayan madde şüphesiz fahiş site aidatlarına vurulan yasal frendi.

İktidar ve muhalefetin ortak tepkisiyle şekillenen bu süreçte asıl hedef şuydu: Şeffaflıktan uzak, sadece kâr amacı güden ve hiçbir şekilde hesap vermeyen yönetim anlayışını bitirmek. Özellikle “işletme projesi” adı altında hazırlanan, şişirilmiş maliyetlerle dolu bütçe taslaklarının, kat maliklerine dayatılmasının önüne geçilmesi gerekiyordu. Eskiden nasıldı bilirsiniz; yönetici bir rakam belirler, panoya asar ve “Ödeyeceksiniz” derdi. Artık işin rengi tamamen değişti. Yasakoyucu, “Dur bakalım, o parayı kimden, ne hakla, hangi onayla istiyorsun?” diyerek vatandaşa devasa bir kalkan sundu.

Açıkçası bana sorarsanız, bu yasa sadece ekonomik bir tedbir değil, aynı zamanda sosyolojik bir rahatlama sağladı. Komşuların birbirine girdiği, yöneticilerin adeta birer derebeyi gibi davrandığı o kaotik site toplantıları, yerini hukuki zemini çok net çizilmiş, kuralları baştan konmuş bir sisteme bırakıyor. İşin mutfağında, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın yoğun mesaisi var. Bakanlık, site yönetim sektörünü 7/24 esasıyla takip edeceğini ve yılda en az bir kez denetleyeceğini çok net bir dille ifade etti.

📊 2026 Site Aidat Yasası ile Hayatımıza Giren 5 Can Alıcı Kural

Peki bu yasa neleri değiştirdi? Gelin bu koca yasal metni, hukuk jargonundan arındırıp masaya yatıralım. Anlaşılması zor maddeleri, günlük hayatta karşılığını bulacak şekilde beş temel başlıkta toplayabiliriz. Uyguladığınızda etkisini anında hissedeceğiniz kurallar dizisi başlıyor.

Birincisi, onay mekanizmasının demokratikleşmesi. Yönetimlerin hazırladığı bütçeler, yani işletme projeleri artık kat maliklerinin onayından geçmeden yürürlüğe giremiyor. Eskiden “Yönetici yaptı, oldu bitti” mantığı varken, şimdi herkesin gözü önünde şeffaf bir oylama şartı arınıyor.

İkincisi, olağanüstü giderlere çekilen set. Büyük çaplı bakım, onarım, asansör yenileme, dış cephe mantolama gibi dudak uçuklatan masraflar için önceden çok net, detaylandırılmış bir proje hazırlanması mecburi kılındı. “Beklenmedik masraf çıktı, pamuk eller cebe” diyerek aniden ek aidat toplamak tarih oldu. Her şey planlı, projeli ve onaylı olmak zorunda.

Üçüncüsü, belirsizlik dönemindeki tavan fiyat uygulaması. Bu belki de yasanın kalbi. Diyelim ki bütçeyi onaylamadınız, reddettiniz. Yeni bütçe hazırlanana kadar geçen o arafta, yönetimin kafasına göre bir ara zam yapması engellendi. Zam, en fazla devletin belirlediği Yeniden Değerleme Oranı kadar olabiliyor.

Dördüncüsü, tam dijitalleşme ve anlık denetim. Yasa, tüm gelir ve giderlerin dijital bir sisteme entegre edilmesini zorunlu kılıyor. Cebinizden çıkan o paranın; temizlikçiye mi, asansör bakım şirketine mi yoksa havuz kloruna mı gittiğini e-Devlet veya benzeri şeffaf sistemler üzerinden anlık olarak görebileceksiniz. Kötü niyetli yönetimlerin kabusu olan bu sistem, harcamalardaki suiistimal ihtimalini sıfıra indirmeyi hedefliyor.

Beşincisi ve sonuncusu, yönetim planı değişikliklerinin zorlaştırılması. Site yönetim planını değiştirmek, kendi lehine kurallar koymak isteyen bir yönetimin işi artık imkansıza yakın. Çünkü yönetim planını değiştirmek için toplu yapı temsilciler kurulu üyelerinin temsil ettikleri bağımsız bölümlerin tam sayısının 3’te 2’sinin oyu şart koşuldu. Bu da demek oluyor ki, kurallarla oynayıp yasal boşluklardan faydalanmak isteyenlerin önüne aşılması devasa bir duvar örüldü.

Aşağıdaki tabloda, eski sistem ile 2026’da yürürlüğe giren yeni sistem arasındaki o çarpıcı farkları net bir şekilde görebilirsiniz:

🛡️ Oyunun Kurallarını Değiştiren “3’te 2 Çoğunluk Şartı” Pratikte Nasıl İşleyecek?

Şimdi gelelim işin en çok konuşulan, tartışılan ve belki de en çok rahatlatan kısmına: 3’te 2 çoğunluk meselesi. Site aidat yasası 2026 aramalarında insanların en çok merak ettiği detay bu. Peki ama bu oran pratikte tam olarak ne anlama geliyor ve nasıl işletilecek?

Düşünün; 300 dairelik koca bir sitede oturuyorsunuz. Yönetim kurulu toplandı, bir sonraki yılın işletme projesini (yani tahmini bütçeyi) hazırladı. Aidatlara yüzde 120 zam yapmayı planlıyorlar. Gerekçeleri de klasik: “Asgari ücret arttı, elektrik pahalandı, güvenlik şirketi çok para istiyor…” Eski düzende olsaydık, genel kurula katılan bir avuç insanın oyuyla bu fahiş zam tıkır tıkır meşrulaşabilirdi. Ama yeni yasa diyor ki; hayır! O zammı yapabilmen için, o bütçeyi onaylatabilmen için 300 kat malikinin en az 200’ünün onayını, imzasını almak zorundasın.

Bakın burası can alıcı. Bu, öyle kolay sağlanabilecek bir oran değil. Yönetimin, aidat artışının gerçekten haklı, makul ve piyasa koşullarına uygun olduğunu site sakinlerine tek tek anlatması, onları ikna etmesi gerekiyor. Şişirilmiş güvenlik faturalarıyla, fuzuli peyzaj masraflarıyla kimseyi kandıramayacaklar. Vatandaş artık, “Bu masrafı kabul etmiyorum, bütçeye ret oyu veriyorum” dediğinde o bütçe çöpe gidiyor.

Peki toplantıya kimse gelmezse ne olacak? Kat Mülkiyeti Kanunu’nun genel işleyişinde, ilk toplantıda çoğunluk sağlanamazsa ikinci toplantıya geçilir. Ancak yeni aidat düzenlemesi, bütçenin geçmesi için “katılanların çoğunluğunu” değil, genel toplamın 3’te 2’sini işaret ediyor. Eğer bu çoğunluğa ulaşılamazsa, o işletme projesi hukuken yok hükmündedir.

Burada, ev sahiplerinin omuzlarına ciddi bir sorumluluk bindiğini belirtmek şart. Uzun yıllar “Aman bana dokunmayan yılan bin yaşasın” mantığıyla genel kurullara katılmayan, vekalet dahi vermeyen malikler, artık sürecin tam merkezindeler. Bütçe oylamasına katılım sağlamamak, bir nevi “yönetimi kilitlemek” anlamına da gelebilir. Bu nedenle, sağlıklı ve adil bir aidat belirlenmesi için kat maliklerinin organize olması, toplantılara aktif katılım sağlaması ve neye evet neye hayır dediğini bilmesi gerekiyor.

Bu şartın getirilmesinin ardında, özellikle lüks sitelerde dönen rant çarkını kırma isteği yatıyor. Kimi yöneticiler, tanıdıkları taşeron firmalara iş vererek maliyetleri bilerek şişiriyor ve aradaki farkı cebe indiriyordu. Şimdi, bu işleri yapabilmek için 3’te 2 gibi devasa bir kitleyi ikna etmek zorundalar. Kim, kendi cebinden haksız yere fazla para çıkmasına onay verir ki? İşte yasanın gücü tam olarak bu insan psikolojisinden besleniyor.

📉 Bütçe Reddedilirse Ne Olur? Geçiş Sürecindeki Zam Sınırı ve Matematiği

En çetrefilli senaryoya geldik. Toplandınız, yöneticinin sunduğu o şişkin bütçeyi gördünüz, itiraz ettiniz ve 3’te 2 çoğunluk sağlanamadığı için bütçe reddedildi. Yönetici sinirli, kat malikleri gergin. Ne olacak şimdi? Site elektriksiz, susuz, güvenliksiz mi kalacak? Çöpler dağ gibi mi birikecek? Tabii ki hayır. Devlet, bu kaos ihtimalini düşünerek harika bir fren mekanizması tasarlamış.

Yönetici, bütçe reddedildiğinde şapkasını önüne koyup, en geç 3 ay içinde yeni, makul, revize edilmiş bir işletme projesi hazırlamak zorunda. Yani “Siz misiniz onaylamayan, ben de işi bırakıyorum” deyip kaçamıyor. Bu 3 aylık süre zarfında, çarkların dönmesi, personelin maaşının ödenmesi ve faturaların yatırılması için bir ara bütçe uygulanıyor.

Asıl bomba şu: Bu geçiş döneminde yönetici kafasına göre “O zaman aidatı yüzde 50 artırıyorum” diyemez. Yasa çok net bir tavan koymuş. Öngörülen geçici artış, bir önceki yılın aidat bedeline yapılacak zamla belirleniyor ve bu zam “Yeniden Değerleme Oranını” asla geçemez.

Diyelim ki, Hazine ve Maliye Bakanlığı o yıl için Yeniden Değerleme Oranı’nı (YDO) yüzde 45 olarak açıkladı. Ve sizin geçen yılki aidatınız 2.000 TL idi. Yönetim, yeni bütçe onaylanana kadar sizden en fazla 2.900 TL (2000 + %45) talep edebilir. Eğer yönetici çıkıp da “Geçici olarak 3.500 TL ödeyeceksiniz” derse, bu açıkça suçtur, kanuna aykırıdır. Bu parayı ödemek zorunda değilsiniz. Yatırdığınız kısımlar için dekontun açıklamasına muhakkak “Yasal geçici zam sınırına istinaden” notunu düşmek, ileride yaşanabilecek hukuki itilaflarda sizi zırh gibi koruyacaktır.

Bu kural neden bu kadar hayati, biliyor musunuz? Çünkü geçmişte, bütçe onaylanmadığı durumlarda yönetimler “avans topluyoruz” adı altında milleti canından bezdirir, mahkemeler yıllarca sürerdi. Şimdi ise matematik ortada, sınır belli. Yeniden değerleme oranı, enflasyonun resmi ve objektif bir göstergesi olarak kabul edildiği için, hem sitenin enflasyona karşı ezilmesini engelliyor hem de vatandaşı haksız zenginleşme çabalarına karşı koruyor.

Burada yapmanız gereken tek şey, o yılın YDO rakamını internetten öğrenmek ve sitenizin talep ettiği artışla kıyaslamak. Yönetim, 3 ayın sonunda hala 3’te 2 çoğunluğu sağlayacak mantıklı bir bütçe getiremezse, o zaman yasal süreçler, mahkeme yoluyla yönetimin düşürülmesi ve kayyım atanması gibi çok daha ciddi yaptırımlar devreye girer.

🏢 Profesyonel Yönetim Şirketlerine “Yetki Belgesi” Dönemi: Sektör Temizleniyor mu?

Geldik işin kurumsal boyutuna. Bugün Türkiye’de milyonlarca insanın yaşadığı devasa sitelerin bütçeleri, orta ölçekli bir Anadolu ilçesinin belediye bütçesiyle yarışıyor. Milyonlarca liranın döndüğü bu devasa havuzu kim yönetiyor? Yakın zamana kadar, emekli bir albay, boş vakti olan bir komşu veya bir ofis kiralayıp tabelasına “X Profesyonel Yönetim” yazan herhangi biri…

İşte bu başıbozukluk, 2026 site aidat yasası ile resmen sona erdi. Artık önüne gelen “Ben site yönetiyorum” diyemeyecek. Tesis Yönetim Kanunu taslağının getirdiği en devrimsel yeniliklerden biri “Yetki Belgesi” zorunluluğu oldu.

Peki nedir bu yetki belgesi? Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, profesyonel site yönetimi yapacak şirketleri çok ciddi bir filtrelemeden geçiriyor. Şirketin mali yapısı, personelinin liyakati, daha önceki ticari geçmişi didik didik inceleniyor. Eğer şirket bu standartları karşılarsa, kendisine bir nevi ehliyet olan “Yetki Belgesi” veriliyor. Belgesi olmayan, sertifikasız hiçbir şirket, dışarıdan profesyonel yönetim hizmeti veremeyecek.

Bu hamle sektörde nasıl bir deprem yaratacak derseniz, söyleyeyim: Sektördeki çürük elmalar hızla dökülecek. “Biz ucuza yaparız” diyip siteyi devralan, sonra şişirilmiş faturalarla siteyi hortumlayan dolandırıcı firmalar barınamayacak. Yönetim şirketleri, Bakanlık tarafından yılda en az bir kez bağımsız denetime tabi tutulacak.

Bir de işin Sitemap detayı var ki, bilgi kirliliğini önlemede çok önemli. İnternette araştırma yaparken doğru yasal metinlere ve resmi kaynaklara ulaşmak, kentsel dönüşüm veya site yönetimi mevzuatlarını doğru anlamak için kritik. Örneğin, mevzuat değişikliklerinin dijital ayak izlerini takip etmek isterseniz, Sitemap Index.Xml tarzı yapılandırılmış dizinler, aradığınız spesifik hukuki içeriğe çok daha hızlı ulaşmanızı sağlar. Bilgiyi kaynağından okumak, kulaktan dolma yöneticilerin yalanlarına kanmanızı engeller.

Sertifika sisteminin getirdiği bir diğer güzellik de şeffaflık zorunluluğu. Yetki belgesi alan şirket, topladığı aidatların nereye harcandığını, fatura silsilesini, ihaleleri kime verdiğini dijital bir altyapıyla kat maliklerine sunmak zorunda. Diyelim ki sitenin asansörü bozuldu. Yönetim kafasına göre bir tanıdığını çağıramaz; en az üç farklı firmadan teklif alıp bunu şeffafça sisteme yüklemek ve maliklerin bilgisine sunmak mecburiyetinde. Gizli kapaklı işler, “ihale ayarlamaları” son buluyor.

💡 Kiracı mısınız, Ev Sahibi mi? Kim, Neden, Ne Kadar Sorumlu?

Toplumumuzda en çok karıştırılan, her ay kapı önlerinde veya WhatsApp gruplarında kanlı bıçaklı kavgalara sebep olan mevzu: “Aidatı kim öder? Demirbaş nedir? Ek bütçe kime aittir?”

2026 yasası bu konuda var olan Kat Mülkiyeti Kanunu’nun kurallarını daha da keskinleştirdi. Açık ve net konuşalım; kiracı sadece “işletme giderlerinden” sorumludur. Nedir bunlar? Apartmanın elektriği, suyu, temizlik personeli maaşı, asansörün aylık periyodik bakımı, çimlerin biçilmesi, havuzun temizliği. Yani kiracının günlük hayatta bizzat faydalandığı, tükettiği hizmetlerin bedeli.

Ancak iş “yatırım” boyutuna geldiğinde fatura ev sahibine, yani kat malikine kesilir. Buna hukukta demirbaş giderleri denir. Binanın dış cephesinin boyanması, çatının onarılması, asansörün motorunun veya kabininin tamamen yenilenmesi, siteye yeni bir güvenlik kamerası sistemi kurulması… Bunların hiçbiri kiracıdan talep edilemez. Neden? Çünkü kiracı yarın öbür gün o evden çıkıp gittiğinde, o yenilenen asansör veya yalıtımlı çatı, evin değerini artırarak ev sahibine kalacaktır.

Buradaki en büyük tuzak, yönetimlerin bu giderleri tek bir “Aidat” faturası altında birleştirip, tamamını kiracıdan tahsil etmeye çalışmasıdır. Yeni yasa ile birlikte, yönetimler işletme projesi hazırlarken “İşletme Gideri” ve “Yatırım/Demirbaş Gideri” kalemlerini net bir şekilde ayırmak zorundadır.

Eğer kiracıysanız ve size gelen aidat makbuzunda “Çatı onarımı için ek pay” gibi bir ibare varsa, o tutarı aidatınızdan düşerek ödeme hakkına sahipsiniz. Veya tamamını yönetime ödeyip, o faturayı ev sahibinize sunarak kira bedelinizden kesebilirsiniz. Yargıtay’ın bu konuda emsal kararları zaten vardı, ancak yeni dijital ve şeffaf bütçe sistemiyle yönetimlerin bu kurnazlığı yapması teknik olarak engellenmiş oldu.

Bir diğer önemli soru: “Kiracı olarak bütçe toplantısında oy kullanabilir miyim?”
Cevap: Hayır, kural olarak kat malikleri kurulu toplantılarına ev sahipleri katılır ve oy kullanır. Ancak, ev sahibiniz size yazılı bir vekaletname verirse, onun adına o toplantıya katılabilir, 3’te 2 çoğunluk oyunun bir parçası olabilir ve haksız gördğiniz zamlara “ret” oyu verebilirsiniz. Bu yüzden, bütçe dönemlerinde (genellikle Ocak ayları) ev sahibinizle iletişime geçip, toplantı için vekalet istemek, cebinizi korumanın en akıllıca yoludur.

⚖️ Hukuki Boyut: Fahiş Bir Aidat Dayatmasıyla Karşılaşırsanız Tam Olarak Ne Yapacaksınız?

Tüm yasalara, kurallara ve sınırlamalara rağmen; bazı yöneticiler “Ben bildiğimi okurum” diyebilir. 2026 düzenlemesini hiçe sayıp, 3’te 2 çoğunluk olmadan, fahiş zammı içeren bütçeyi kapınıza yapıştırabilir. İşte böyle bir hukuksuzlukla karşı karşıya kaldığınızda izlemeniz gereken, adeta bir reçete niteliğinde adımlar var. Panik yok, kanun sizin yanınızda.

1. Adım: Delilleri Toplayın (Sessiz Kalmayın)
Size tebliğ edilen işletme projesi kararını, toplantı tutanağını ve aidat bildirimini mutlaka saklayın. Yönetim panosuna asılan evrakın fotoğrafını çekin. Unutmayın, hukukta “Söz uçar, yazı ve belge kalır.” Eğer size hiçbir tebligat yapılmadan sadece banka uygulaması üzerinden “Yeni aidatınız 5.000 TL” mesajı geldiyse, bu başlı başına bir usulsüzlüktür.

2. Adım: Noter Kılıcıyla İtiraz (İhtarname Süreci)
Hukuksuzluğu tespit ettiniz. Toplantıda 3’te 2 çoğunluk yoktu veya bütçe reddedilmesine rağmen YDO (Yeniden Değerleme Oranı) sınırını aşan bir zam yapıldı. Vakit kaybetmeden, diğer kat malikleriyle de organize olarak, bir avukat aracılığıyla veya şahsen yönetime noter kanalıyla bir ihtarname çekin. İhtarnamede, “Alınan kararın Kat Mülkiyeti Kanunu ve 2026 yılı ilgili değişikliklerine aykırı olduğunu, bu nedenle fahiş kısmın ödenmeyeceğini, sadece yasal sınır (veya eski aidat) üzerinden ödeme yapılacağını” açıkça belirtin.

3. Adım: Kısmi Ödeme Taktikleri
“Ben protesto ediyorum, hiç ödemiyorum” demek en büyük hatadır. Hiç ödemezseniz, haklıyken haksız duruma düşer, aylık yüzde 5 gecikme faizi ve icra takibi ile karşılaşırsınız. Doğru olan şudur: Bir önceki ayki yasal aidatınızı (veya ara dönemse maksimum YDO kadar artırılmış halini) banka üzerinden düzenli olarak yatırmaya devam edin. Dekont açıklamasına ise dev harflerle: “2026 Yılı Ocak Ayı Aidatına Mahsuben. Hukuka Aykırı Ek Zam Tutarına İtiraz Ediyorum (Fazlaya İlişkin Haklarım Saklıdır)” yazın. Bu not, sizi icra takiplerinde kurtaracak altın cümledir.

4. Adım: Sulh Hukuk Mahkemesi’nde Dava Açılması
İhtarnameye rağmen yönetim geri adım atmazsa, olay artık yargının konusudur. İlgili kararın iptali için bulunduğunuz yerdeki Sulh Hukuk Mahkemesi’nde “Kat Malikleri Kurulu Kararının İptali” davası açmalısınız. 2026 yasası o kadar net sınırlarla çizilmiş ki, mahkemeler artık bu tarz dosyalarda çok daha hızlı karar verebiliyor. Eğer 3’te 2 onayın belgesini mahkemeye sunamazlarsa, hakim o bütçeyi anında iptal edecektir.

İşin aslı, yöneticilerin çoğu bu noktaya gelmeden yelkenleri suya indiriyor. Çünkü hukuka aykırı davrandıklarının tespit edilmesi durumunda, o güne kadar haksız tahsil ettikleri paraları yasal faiziyle geri ödemek zorundalar. Hatta görevi kötüye kullanma suçlamasıyla karşı karşıya kalmaları bile işten değil. Eskiden site sakinleri “Kim uğraşacak mahkemeyle” deyip sineye çekiyordu; şimdi ise yasada aranan oranlar o kadar matematiksel ve şeffaf ki, davanın sonucu baştan belli.

Sonuç

Uzun lafın kısası; 2026 Site Aidat Yasası, yıllardır kendi krallıklarını ilan etmiş, hesap vermekten imtina eden ve vatandaşın cüzdanını sömüren sorunlu yönetim anlayışına indirilmiş ağır bir balyozdur. “3’te 2 çoğunluk şartı”, “Yeniden değerleme oranına endeksli geçici zam sınırı” ve “Profesyonel firmalara yetki belgesi zorunluluğu”, sadece kağıt üzerinde kalan süslü cümleler değil, günlük hayatta cebinizden çıkacak binlerce lirayı koruyan çelikten birer kalkandır.

Artık top büyük ölçüde sizde; yani ev sahipleri ve kiracılarda. Y